آيه هاي دلنشين

حرفهایت چه به دل میشنید خداااااااا....
 
حلاوت ذکر
ساعت ٩:۳۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٤ آذر ۱۳۸٤ : توسط : در پی او ...

در انجيل آمده است:


 که ای فرزند آدم !

اگر توانگری دهمت مشتغل شوی به مال از من

وگر درويش کنمت تنگدل نشينی ،

پس حلاوت ذکر من کجا دريابی

و به عبادت من کی شتابی ؟

 

گه اندر نعمتی ، مغرور و غافل

گه اندر تنگدستی ، خسته و ريش

چو در سرا و ضرا حالت اين است

ندانم کی به حق پردازی از خويش

 

گلستان سعدی

 

و اما آيه های مشابه در اين معنی :

 

 

وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى الإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ

وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَؤُوسًا

و هرگاه كه به انسان نعمتي عطا كرديم ، روي گرداند و شانه ي خودرا (از روي تكبّر) چرخاند و چون (كمترين ) گزندي به او رسد (از همه چيز) مأيوس و نوميد شود.
اسراء - ۸۳

 

 

و

 

 

لَّا يَسْئَمُ الْإِنسَانُ مِن دُعَآءِ الْخَيْرِ


انسان از دعاى خير خسته نمى‏شود،


 

 وَإِن مَّسَّهُ الشَّرُّ فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ

 

و هرگاه شرّى به او رسد

 پس بسيار مأيوس و نوميد مى‏شود.

فصلت - ۴۹

 و

 

 

وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنََا بِجَانِبِهِ

  و هرگاه به انسان نعمتى بخشيم،

 

 

روى گرداند و خود را كنار كشد

وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍ

و هرگاه شرّى به او رسد پس دعايى طولانى كند.

فصلت - ۵۱

 و

 

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

و امّا هنگامى كه براى امتحان‏، روزيش را بر او تنگ مى‏گيرد [مأيوس مى‏شود و]

مى‏گويد: (پروردگارم مرا خوار كرده است‏!)

 

سوره الفجر - ۱۶