آيه هاي دلنشين

حرفهایت چه به دل میشنید خداااااااا....
 
خودپسندی
ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز جمعه ۳٠ دی ۱۳۸٤ : توسط : در پی او ...

 

ياد دارم که در ايام طفوليت متعبد بودمی و شب خير و مولع زهد و پرهيز. شبی در خدمت پدر رحمه الله عليه نشسته بودم و همه شب ديده بر هم نبسته و مصحف عزيز بر کنار گرفته و طايفه ای گرد ما خفته پدر را گفتم از اينان يکی سر بر نمی دارد که دوگانيی بگزارد چنان خواب غفلت برده اند که گويی نخفته اند که مرده اند؟ گفت: جان پدر ! تو نيز اگر بخفتی به از آن که در پوستين خلق افتی ( يعنی غيبت مردم را بکنی ) 

نبيند مدعی جز خويشتن را

که دارد پرده ی پندار در پيش

گرت چشم خدا بينی ببخشند

نبينی هيچ کس عاجزتر از خويش

 

و خداوند چنين گفت ..

 

أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَءَاهُ حَسَناً فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ

 

  پس آيا كسى كه عمل بدش براى او آراسته شده و آن را نيكو مى‏بيند، ( مانند كسى است كه هدايت يافته است؟ ) پس بدون شك خداوند هر كه را بخواهد ( و سزاوار بداند ) گمراه مى‏كند و هر كه را بخواهد ( و شايسته بداند ) هدايت مى‏نمايد.

 

سوره فاطر آيه ۸