آيه هاي دلنشين

حرفهایت چه به دل میشنید خداااااااا....
 
علم بی عمل
ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ بهمن ۱۳۸٤ : توسط : در پی او ...

اول سلام

دوم تسلیت ایام شهادت مولای شهیدان ... حسین زهراء ... که سلام خداوند بر خودش... بر پدرش... بر مادرش... بر فرزندانش... بر یارانش... و بر پیروانش باد

سوم : حکایت این بار از گلستان سعدی :

 

 

فقیهی پدر را گفت: "هیچ از این سخنان رنگین دلاویز متکلمان در من اثر نمیکند. به حکم آنکه نمی بینم مر ایشان را فعلی موافق گفتار"

 

ترک دنیا به مردم آموزند

خویشتن سیم و غله اندوزند

عالمی را که گفت باشد و بس

هرچه گوید نگیرد اندر کس

عالم آنکس بود که بد نکند

نه بگوید بخلق و خود نکند

 

اتامرون الناس بالبر و تنسون انفسکم

 

عالم که کامرانی و تن پروری کند

او خویشتن گمست کهم را رهبری کند

 

پدر گفت: "ای پسر! به مجرد خیال باطل نشاید روی از تربیت ناصحان بگردانیدن و علما را به ضلالت منسوب کردن و در طلب عالم معصوم از فواید علم محروم ماندن. همچو نابینایی که شبی در وحل افتاده بود و میگفت: آخر یکی از مسلمانان چراغی فرا راه من دارید. زنی مازحه بشنید و گفت: تو که چراغ نبینی به چراغ چه بینی؟

همچنین مجلس وعظ چو کلبه بزازست. آنجا تا نقدی ندهی بضاعتی نستانی و اینجا تا ارادتی نیاری سعادتی نبری"

گفت عالم بگوش جان بشنو

ور نماند به گفتنش کردار

باطلست آنچه مدعی گوید

خفته را خفته کی کند بیدار

مرد باید که گیرد اندر گوش

ورنوشته است پند بر دیوار

 

صاحبدلی به مدرسه آمد زخانقاه

بشکست عهد صحبت اهل طریق را

گفتم میان عالم و عابد چه فرق بود

تا اختیار کردی از آن این فریق را

گفت آن گلیم خویش بدر می برد ز موج

وین جهد میکند که بگیرد غریق را

 

چهارم: جرعه ای از جام نور :

 

أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ

وَأَنتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ

آيا مردم را به نيكى [و ايمان به پيامبرى كه صفات او آشكارا در تورات آمده‏] دعوت مى‏كنيد،

 اما خودتان را فراموش مى‏نماييد؛

با اينكه شما كتاب [آسمانى‏] را مى‏خوانيد! آيا نمى‏انديشيد؟!

سوره البقرة آيه 44

 

پنجم :  ربنای این بارمان  باشد آيه 193 سوره  آل عمران:

 

رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا

رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ

پروردگارا! ما صداى منادى [تو] را شنيديم كه به ايمان دعوت مى‏كرد كه‏: (به پروردگار خود، ايمان بياوريد!)

و ما ايمان آورديم‏؛

پروردگارا! گناهان ما را ببخش‏! و بديهاى ما را بپوشان‏! و ما را با نيكان [و در مسير آنها] بميران‏!

 

 

زیر خیمه امام حسین رفتید ... ما را فراموش نکنید یاران

اللهم ارزقنی شفاعت الحسین یوم الورود...