آيه هاي دلنشين

حرفهایت چه به دل میشنید خداااااااا....
 
شناسایی هدف
ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ اردیبهشت ۱۳۸٦ : توسط : در پی او ...

بسم الله الرحمن الرحیم

وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ و فرجام به سوی اوست. (مائده - ۱۸، غافر - ۳، شوری - ۱۵، تغابن، ۳)

إِنَّا لِلّهِ وإِنّا إِلَيهِ رَاجِعُونَ ما از آن خدا هستیم ، و به سوى او باز مى گردیم.ما از آن خدا هستیم ، و به سوى او باز مى گردیم. (بقره - ۱۵۶)

هدف، با توجه به مقصد حرکت مشخص می شود و در پرتو آن؛ راه، وسیله و سعی به کمک دیگری معین می گردند. پس اولین قدم، شناخت مقصد حرکت انسانی می باشد. بنابر صریح آیات قرآن از جمله آیات فوق؛‌ مقصد نهایی انسان، خداوند می باشد. پس با توجه به این مقصد چه هدفی می توان انتخاب نمود ؟

پرواضح است که جهان هستی، چون پلکانی می باشد که با گذراندن مراحل متفاوت و برای هر مرحله هدفی متفاوت، چشمان انسان به دنیاهای جدیدی باز می گردد. پس مرحله مرحله کردن هدفها جهت برداشتن گام های محکم و مستمر (رهرو آن نیست که گهی تند و گهی خسته رود، رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود) کاملاً ضروری و اجتناب ناپذیر می نماید.
اینجاست که بنظر می رسد قرآن حکیم، برای افراد متفاوت، هدفهای متفاوتی را بیان می دارد و سوره واقعه که تأکید بسیار بر خواندن آن گردیده و ثواب بسیاری برای تلاوت شبانه آن از سوی اهل بیت مطرح شده به خوبی این هدفها را به تبیین می نماید...

در بسیاری از آیات با بیان بهشت، رودهای آن و جذابیت های آن، انگیزه را برای انتخاب بهشت به عنوان هدف بالا می برد،

وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ کُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قَالُوا هَذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهاً وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

و کسانى را که ایمان آورده اند و کارهاى شایسته انجام داده اند، مژده ده که ایشان را باغهایى خواهد بود که از زیر[ درختان ]آنها جویها روان است .هر گاه میوه اى از آن روزى ایشان شود، مى گویند> :این همان است که پیش از این[ نیز ]روزى ما بوده <.و مانند آن[ نعمتها ]به ایشان داده شود، و در آنجا همسرانى پاکیزه خواهند داشت ، و در آنجا جاودانه بمانند. (بقره - ۲۵)

وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً لَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلاً

و به زودى کسانى را که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده اند، در باغهایى که از زیر[ درختان ]آن نهرها روان است درآوریم .براى همیشه در آن جاودانند، و در آنجا همسرانى پاکیزه دارند، و آنان را در سایه اى پایدار درآوریم. (نساء - ۵۷)

 

آیات دیگر با وصف حال جهنمیان، جهنم و خوراک آنها، هراس از رفتن به جهنم را در ذهن مسلمان به عنوان هدفی قابل تأمل بر می انگیزاند ..

يَوْمَ يُحْمَي‏ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُکْوَي‏ بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ هذَا مَا کَنَزْتُمْ لأَنْفُسِکُمْ فَذُوقُوا مَاکُنْتُمْ تَکْنِزُونَ

 

روزى که آن[ گنجینه]ها را در آتش دوزخ بگدازند، و پیشانى و پهلو و پشت آنان را با آنها داغ کنند[ و گویند> ]:این است آنچه براى خود اندوختید، پس[ کیفر ]آنچه را مى اندوختید بچشید. (توبه - ۳۵)

مِن وَرآئِهِ جَهَنَّمُ وَيُسْقَي‏ مِن مَّاءٍ صَدِيدٍ

 

[آن کس که ]دوزخ پیش روى اوست و به او آبى چرکین نوشانده مى شود. (ابراهیم - ۱۶)

اما در دسته دیگری از آیات که دقت بیشتری را می طلبد، « رضای خود خدواند » فارغ از « پاداش »مطرح می گردد و نزدیکی به حضرت حق، فارغ از دغدغه های دیگر به عنوان هدفی برتر خودنمایی می کند...

يَهْدِي بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلاَمِ وَيُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَي النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَي‏ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ 

خدا هر که را از خشنودى او پیروى کند، به وسیله آن[ کتاب ]به راه هاى سلامت رهنمون مى شود،

 و به توفیق خویش ، آنان را از تاریکیها به سوى روشنایى بیرون مى برد

 و به راهى راست هدایتشان مى کند. (مائده - ۱۶)

إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لاَ نُرِيدُ مِنکُمْ جَزَاءً وَلاَ شُکُوراً

  ما براى خشنودى خداست که به شما مى خورانیم و پاداش و سپاسى از شما نمى خواهیم (دهر<انسان>،‌۹)

به گمان به نظر می رسد، این تقسیم بندی سه گانه، منطبق بر سخن مولا امیرالمؤمنین علیه السلام می باشد...
باری... برای هرکدام از این هدف ها، راهی متصور است؛ برای هر راهی، وسیله ای و در جهت هدف در مسیر با هر وسیله ای، سعی و تلاشی خاص وجود دارد ...